24 Kasım Öğretmenler Günü…

Bir öğretmen ebediyete hükmeden insandır. Tesirlerinin nerede biteceği asla bilinemez. (Henry Adams)

Atatürk

24 Kasım… “Öğretmenler Günü” ülkemizde 1981 yılından beri coşku ile kutlanıyor. Ellerinde çiçekler ve hediyelerle çocuklar okulun yollarını tutuyorlar. Okulunu bitirmiş olanlar telefonlarla seslerini duyarak ya da mesaj atarak kutlamalara katılıyorlar.

Okul sıralarına öğrenmek için oturduğumuzda ne kadar büyümüş hissederdik kendimizi, elimize aldığımız kalem kağıt ile bir anda bir sürü projelere imza atıp bir çok soruna çözüm bulacağımızı zannederdik. Öğretmenlerimizin anlattıklarını dinleyerek bilgi dağarcığımızı genişletirken öğrendiklerimizin okyanusta bir su damlası olduğunu bilmezdik. Seneler boyu süren okul hayatında sadece bilgiler midir öğrenilen, akılda kalan? Ailemizde başlayan okulda devam eden eğitimdir bizde derin izler bırakan, karakterimizi oluşturan. Öğretmenlerimiz, arkadaşlarımız, okul içinde çalışanlardan toplum içinde davranmayı, şefkatli olmayı, dostluk kurmayı, kavga etmeyi, kendimizi savunmayı, haklıyı haksızdan ayırmayı, kıskançlığı öğrenmişizdir. Savaşların tarihleri, yaprağın kesitinin mikroskoptaki görüntüsü, formüller, aruz vezni aklımızda kalmaz belki ama atılan bir tokat ya da en üzüntülü anımızda şefkatle sarılma asla unutulmaz. Aynı şefkati, aynı anlayışı bulamamışızdır hepsinde. Kimini kızgınlıkla, kimini özlemle anarız. Aslında doğduğumuz günden itibaren hep bir öğretmenimiz, bir yol göstericimiz vardır bizim için. Anne, babalarımız, arkadaşlarımız, okul yıllarında öğretmenlerimiz, müdürümüz, eşimiz, evladımız…

untitled2

Okul yılları, iş hayatı, evlilik derken öğrenme sürecimiz hiç bitmez. Anne, baba minicik bebeklerini yavaş yavaş bir nakış gibi işleyerek büyütürken evladından sabırlı olmayı, korumayı, bir gülüşün ömre bedel olduğunu, en ufak şeylerden mutlu olmayı öğrenir. Bir de hayatımızı kolaylaştıracak püf noktayı öğretenler vardır. Onların sayesinde daha önce saatlerce zaman ayırıp yaptığınız işi bir çırpıda yaparız, pilavın tutmayan kıvamını tutturuz, en iyi örgü modellerini örüveririz, Onlar da bizim için unutulmayanlar listesindedirler, her zaman şükranla anarız.

Emeği üzerimizde büyük, bize ışık olmuş, yokluk içinde bile olsa öğrencileri için çaba gösteren öğretmenlerimizin ve bilgiyi kendinde saklamayıp öğretenlerin “ÖĞRETMENLER GÜNÜ” kutlu olsun.

Comments

comments

Yazar Hakkında

Serpil Şengör

YAŞAM BÖLÜMÜ YAZARI - EDİTÖR| Kahve Çekirdeği, Muhabbetin Kalbi| 1971 senesi tanıklık ederken tarihte bir çok olaya, sabah 9.05’de ben gelmişim dünyaya... Bir anda kalabalık Sayar ailesinin ferdi oluvermişim. Aileden gelen genlerin dışında Birsen ve Yaşar’ın verdiği terbiye ile kişiliğim şekillenmeye başlamış. Kaan’ımla evlenip Şengör ailesine katılınca, zeytin gözlü oğlum Atakan’ımı alınca kucağıma, yeni olaylar, yeni kişiler de girince hayatıma bugünkü Ayşe Serpil çıktı ortaya... Burcum Ikizler, bir de yükselenim Aslan olunca epey karmaşık yapım herkesi şaşırtır. En olmadık yerde dökülürken gözyaşlarım, bir anda heryeri çınlatır şen kahkahalarım. Yaşam felsefem, “her zaman gülümsemek, mutlu olmak ve sevdiklerimi de mutlu etmektir”. Bu yüzden, masa başı iş hayatım devam ederken gönüllü çalışmalarına katılırım. Bunlardan biri de sosyal sorumluluk projeleri olan “İmza:Kızın", "İmza:Karın", "İmza:Ben" kitaplarıdır. Verdiği heyecan ve mutluluğun yanı sıra yazdığım satırların bana nasıl yeni ufuklar açacağını hayal bile edememişim.

Benzer yazılar

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir