Önce Ben

Son zamanlarda çok okuyorum, çok duyuyorum, herkes kendine dönmeye çalışıyor. Bu gerçekten o kdar kolay mı? Kolay mı ” Önce Ben ” diyebilmek?

önceben

Her zaman söylediğim bir şey var benim; “Ben mutlu olacağım ki; eşimi, çocuğumu, ailemi, … mutlu edebileyim.” İmkanlarım doğrultusunda da bu şekilde yaşamaya çalışıyorum.

28 yaşındayım ve ” Önce Ben ” demeyi yaklaşık 12-13 sene önce öğrendim. Türkiye’de hem kadın olup hem de önce ben diyebilen çok az sayıda şanslı insan olduğunu düşünüyorum. Ve ben de onlardan biriyim.

Aranızda migren hastası olan varsa bilir, migrenin nasıl bir illet olduğunu. Bende de var maalesef! Hani derler ya, Allah düşmanıma vermesin, işte tam da o cinstendi benimkisi, ta ki her şeyi boşverene kadar!

15-16 yaşında bir insanın ne derdi tasası olabilir ki? İlk aşk acısı, ergenlik bunalımları, sorunlu arkadaşlıklar, çalışan bir annenin kız çocuğu olmanın getirdiği sorumluluklar… Şimdi bakıyorum da ne gereksiz şeyler. Ama o zaman öyle değildi!

Bu migren beni öyle bir duruma getirdi ki, yataktan kafamı kaldıramaz oldum. Bırakın evden çıkmayı, uzunca bir süre odamdan çıkamadım, ağrıdan kafamı kaldıramadığım için. Doktorlar da çare yok diyerek gönderiyorlar. En son bir doktora denk geldim. Bana dedi ki; “Bunun tedavisi yok. Ya uyku hapı içeceksin ya sakinleştirici ya da silkelenip kendine geleceksin, hayata karışacaksın kendini unutmadan.”

Benim şansım bu doktor oldu. Önce Ben demeyi taaaaa 15-16 yaşında öğrendim. İnanın o günden sonra her şey değişti. Omuzlarımdan bir yük kalktı, bedenim hafifledi. Biraz umursamaz biri oldum ama olsun, güzel oldu. Mutluyum ya önemli olan o!

Sanmayın ki her şey güllük gülistanlık. Elbette benim de sorunlarım var, derdim, tasam var. Ama çok şükür sağlıklıyım ve hayata karışabiliyorum.

Bu şekilde davranarak bencil olmazsınız, korkmayın! Aksine mutlu oldukça, mutlu edersiniz. Bireysel faydadan, toplumsal fayda elde etmiş olursunuz 🙂

Sevgiler

Comments

comments

Yazar Hakkında

Aylin Demir

ORTAK & EDİTÖR|Marka ve İçerik Danışmanı|Marmara Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi mezunu, evli, mutlu ve 1 çocuklu, mavi tutkunu, yazma aşığı, heyecanlı ve bir o kadar da melankolik bir yengeç kişisiyim. 16 yıllık eğitim ve 3 yıllık iş hayatı sonrası, evlilik sürecinde işten çıkarıldığımdan bu yana, istediğim işi bulamadığım için mecburi ev hanımlığı yapmaktayım. En büyük tutkum olan yazmak ve okumak adına bir şeyler yapmak için blog dünyasına giriş yaptım. Zaman zaman kendi blogumda yazmaya devam ediyorum. Bu güzel yolculuğa yeni insanlar tanımak, güzel anılar biriktirmek için çıktım. Sizler de bu yolda bana eşlik etmek istemez misiniz?

Benzer yazılar

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir